“Waarom deed hij het? Hopelijk krijgen we daarop een antwoord”: amateurfotograaf Hans P. moet zich binnenkort voor rechter verantwoorden voor voyeurisme

"Waarom deed hij het? Hopelijk krijgen we daarop een antwoord": amateurfotograaf Hans P. moet zich binnenkort voor rechter verantwoorden voor voyeurisme

Het vonnis is nabij. Een 35-jarige Mechelaar die jarenlang een dubbelleven leidde als IT-specialist, amateurfotograaf én turnleerkracht, moet zich binnenkort voor de strafrechter verantwoorden voor voyeurisme op grote schaal. Dat heeft het parket van Antwerpen bevestigd. De zaak schokt velen in Mechelen, want de feiten zijn niet min: de man beloerde meisjes, onder wie minderjarigen, op de meest kwetsbare momenten van hun dag, in kleedkamers, douches en zijn eigen fotostudio.

Een archief van bijna driehonderd mappen

Hoe groot de omvang van zijn activiteiten werkelijk was, werd pas duidelijk nadat de politie zijn studio, gelegen net buiten het Mechelse stadscentrum, binnenviel. Dat was niet op eigen initiatief. Een van zijn slachtoffers had, na aandringen van mensen in haar omgeving, op het internet naaktbeelden van zichzelf ontdekt. Geschrokken en met trillende handen deed ze aangifte bij de politie. Die stap zou alles in gang zetten.

Op verzoek van het Antwerpse parket werd de studio doorzocht en Hans P. zelf gearresteerd. Zijn computers en gsm werden in beslag genomen. Terwijl de speurders hem verhoorden, laadden ze zijn harde schijven uit. Wat ze daarbij aantroffen, overtrof hun ergste verwachtingen. Op zijn computer stonden bijna driehonderd mappen, elk netjes gelabeld met de naam van een slachtoffer. Bovendien bevatte elke map ook submappen, zorgvuldig ingedeeld volgens de graad van naaktheid van de afgebeelde persoon. De map met het cijfer nul bevatte beelden die hij van sociale media had gestolen. De map met het cijfer zes bevatte beelden waarop seksuele handelingen te zien waren. De catalogus was zo gedetailleerd en precies dat de politie via die indeling de slachtoffers relatief snel kon identificeren en oproepen voor verhoor.

Slachtoffers geconfronteerd met hun eigen naaktbeelden

Eén voor één moesten de vrouwen en meisjes naar het politiekantoor komen. Wat ze daar te horen kregen, was voor velen een ware schok. Twee van de slachtoffers, Rebecca en Cindy, spraken vorige maand tijdens een zitting op de rechtbank in Mechelen openlijk over hoe die confrontatie voelde. Ze hadden Hans leren kennen in hun schoolperiode. Ze gingen samen naar feestjes, zwommen in de Vaart of trokken naar het Bloso-domein. Hij was een bekende, een jeugdvriend bijna, iemand die ze vertrouwden.

Dat vertrouwen bleek volledig misplaatst. "Hoe reageer je als de politie je confronteert met foto's waarop je met blote borsten staat? Doemdenken en vrezen: welke foto's heeft hij nog allemaal?", vertelden Rebecca en Cindy aan de aanwezigen in de rechtbank. Hun woorden lieten de zaal niet onberoerd. Want naast de schaamte en de verwarring speelde ook de angst een grote rol. De angst over wat er nog meer bestaat, over wie de beelden heeft gezien, over waar die allemaal terecht zijn gekomen.

Opvallend is dat sommige slachtoffers minderjarig waren op het moment dat de beelden werden gemaakt. Dat gegeven verzwaart de zaak aanzienlijk en verklaart mede waarom het parket zo vastberaden aanstuurde op een doorverwijzing naar de strafrechter.

De raadkamer sloot het onderzoek, de rechter neemt het over

Op de raadkamer in Mechelen werd het gerechtelijk onderzoek onlangs afgesloten tijdens een zitting achter gesloten deuren. Het parket vroeg formeel om de dertiger door te verwijzen naar de correctionele rechtbank. Die vraag werd ingewilligd. Hans P. zal zich dus binnenkort voor een strafrechter moeten verantwoorden voor wat hij jarenlang in het geheim deed. Zijn advocaat, meester Boris Reynaerts, begeleid hem in deze procedure.

Voor de slachtoffers is de doorverwijzing naar de rechtbank een eerste stap in de richting van erkenning en gerechtigheid. Toch blijft er één brandende vraag die velen bezighoudt, ook mensen die Hans P. van nabij kenden. Waarom deed hij het? Was het de macht die hij voelde over anderen? Was het een obsessie die langzaam escaleerde? Niemand lijkt op dit moment een afdoend antwoord te hebben op die vraag.

Intussen leven de slachtoffers verder met de gevolgen van wat hij deed. Sommigen hebben professionele hulp gezocht, anderen proberen de zaak zo goed en zo kwaad als het gaat een plaatsje te geven. Tegelijk kijken ze uit naar de rechtszaak, niet alleen voor henzelf, maar ook omdat ze hopen dat dan eindelijk duidelijk wordt wat Hans P. dreef.

De exacte datum van de zitting voor de strafrechter is op dit moment nog niet bekendgemaakt. Zodra die datum vastligt, zal inMechelen.be verder berichten over het verloop van dit dossier.