Na 43 jaar in de horeca moet Toli (64) afscheid nemen van restaurant Mediterra: “Plots stond er een bord ‘te koop’. Ik wist van niks”

Na 43 jaar horeca neemt Toli afscheid van Mediterra: "Met veel spijt. Ik kan niet anders"

Aan de Liersesteenweg hangt er een stilte die Mechelen niet snel zal vergeten. Eind augustus trekt Apostoli Coutsoubas, door iedereen gekend als Toli, voor het allerlaatst de deur van zijn restaurant Mediterra achter zich dicht. Niet omdat hij het zelf wil, niet omdat de klanten zijn weggebleven, maar omdat het pand onder zijn voeten werd wegverkocht zonder dat hij er ook maar iets van afwist. Na 43 jaar in de Mechelse horeca eindigt een indrukwekkende carrière op een bittere manier, en dat laat diepe sporen na.

Van de Vismarkt naar de Liersesteenweg: een leven in de horeca

Wie Toli Coutsoubas kent, weet dat zijn naam onlosmakelijk verbonden is met de Mechelse eetcultuur. Samen met zijn broer en hun respectieve echtgenotes baatte hij 26 jaar lang het Griekse bootrestaurant Karimata uit aan de Vismarkt en de Winketkaai, een zaak die uitgroeide tot een echt Mechels instituut. De reputatie van het restaurant reikte zelfs tot in koninklijke kringen, want prins Laurent vereerde Karimata ooit met een bezoek. Na een tussenperiode bij Oregano waagden Toli en zijn vrouw Christina in 2018 de stap naar een gloednieuwe onderneming: Mediterra, een mediterraans restaurant op de Liersesteenweg. Het werd meteen een succes, gedragen door trouwe klanten die speciaal kwamen voor de huisspecialiteiten zoals kreeft en zeevruchten.

Christina, 59 jaar, stond er van bij het begin mee naast haar man. Samen bouwden ze iets op waar ze trots op mochten zijn. Klanten keerden jaar na jaar terug, sommigen brachten intussen hun kleinkinderen mee. Dat soort loyaliteit vertegenwoordigt een waarde die moeilijk in geld is uit te drukken. Toli is officieel met pensioen, maar de passie voor de keuken en voor zijn gasten dreef hem elke dag opnieuw de deuren door. Dat is dan ook precies wat de nakende sluiting zo pijnlijk maakt.

Een verkoopbord als koude douche

Het nieuws over de verkoop van het pand bereikte Toli op een manier die hij omschrijft als een schok. Op een dag stond er plots een bord "te koop" voor zijn restaurant. Hij dacht aanvankelijk dat het om het buurpand ging, een aannemelijke vergissing. Maar toen een geïnteresseerde koper hem opbelde om een bezoek te plannen, begon de realiteit pijnlijk door te dringen. Twee dagen later was het pand al verkocht, naar verluidt voor 750.000 euro, en Toli was de boot volledig gemist. Zijn eigen bod kwam te laat. "Ik was gechoqueerd", zegt hij met nauwelijks verborgen ongeloof. De huurovereenkomst was eerder al niet verlengd, maar tot het bord verscheen had hij geen idee wat er stond te gebeuren.

De nieuwe eigenaar zou plannen hebben om het gebouw volledig te slopen en er een dierenartsenpraktijk op te trekken. Voor Mediterra, voor Toli en Christina, en voor hun vaste klantenkring is er in dat scenario geen enkele toekomst meer. Maandag 31 augustus wordt dan ook de allerlaatste openingsdag van Mediterra. Een datum die in de agenda van heel wat Mechelaars ongetwijfeld rood omcirkeld staat.

Alles moet weg, en daarna richting Griekenland

Opvallend is hoe pragmatisch Toli omgaat met wat hem rest. Omdat hij na de sluiting niets meer kan aanvangen met de inventaris van de zaak, wordt alles te koop aangeboden. De tafels en stoelen, de parasols op het terras, de decoratieve elementen die Mediterra zijn eigen sfeer gaven, de imposante professionele keuken en zelfs het homarium, alles verdwijnt in september. Het is een zichtbaar teken dat dit geen tijdelijke pauze is, maar een definitief einde. "Met veel spijt verkoop ik mijn inboedel. Ik kan niet anders", klinkt het bij Toli, en in die woorden klinkt jarenlang werk en toewijding door.

Bovendien verliest het koppel niet alleen het restaurant, maar moet het tegelijk ook op zoek naar een nieuwe woning. De combinatie van die twee verliezen tegelijk maakt de situatie dubbel zwaar. Toch probeert Toli vooruit te kijken. In het najaar trekt het koppel naar Griekenland om tot rust te komen en na te denken over wat de toekomst brengt. In het voorjaar keren ze terug naar België. Thuis voor de televisie zitten, dat is voor Toli geen optie. "Restaurant houden doe ik met hart en nieren. Het is een microbe", zegt hij met een glimlach die zowel weemoed als vitaliteit uitstraalt.

Intussen laat hij verstaan dat een nieuwe horecazaak niet uitgesloten is. Iets met zeevruchten misschien, een van de specialiteiten waarvoor gasten jarenlang speciaal naar Mediterra afzakten. Zijn vrouw Christina moet trouwens nog een aantal jaar werken voor ze zelf met pensioen kan, wat de druk op de toekomstplannen verder verhoogt. Toch klinkt er geen bitterheid in zijn stem als hij het over zijn klanten heeft. Die wil hij in de eerste plaats bedanken voor hun jarenlange trouw. Het zijn precies die mensen, van wie er enkelen nu met hun kleinkinderen langskomen aan de Liersesteenweg, die het duidelijkst laten zien wat Mediterra en zijn voorgangers voor Mechelen hebben betekend.

Of er ooit een nieuwe Toli-zaak komt in de Dijlestad, dat is voorlopig gissen. Mechelen verliest met Mediterra alvast een stukje culinaire eigenheid. Volg het laatste nieuws over Mechelen op inMechelen.be.